Љубов без секс или секс без љубов? Или уште позагадочно: љубов заради секс или секс заради љубов? Дали љубовта зависи од сексот или тој од љубовта? Дали можеме да бидеме во заблуда и да го квалификуваме сексот како добар само затоа што некого силно го сакаме, или пак обратно, да не можеме да ја преболиме некоја „љубов“ затоа што сексот бил фантастичен?
Ајде да почнеме од почеток: што е фантастичен, добар секс? Оној со повеќе слобода, отворен за нови комбинации, пози и експерименти, оној каде се чувствувате слободни да комуницирате и да ги изразувате своите желби и фетиши, а не само да ги следите желбите на партнерот? Или пак, добриот секс го поистоветувате со водењето љубов, оној исполнет со страст и емоции, како кулминација и вулкан каде се слеваат сите ваши чувства? Дали во сексот учествуваме со умот или со телото? Дали партнерот кој толку многу ни значи и со кого беспрекорно се согласуваме треба да го оставиме, или пак доколку не го сториме тоа, со текот на времето чувствата ќе ни избледнат и ќе побараме страст на друго место, доколку сексот не е добар? Или пак, обратно, ќе се навраќаме на некого, мислејќи дека тоа е човекот/жената на нашиот живот, само затоа што се случило неколкупати да западнеме во бесрамен, животински, неколкучасовен секс?
Како успевате да ги дестилирате едната состојка од другата, за да бидете свесни на што се заснова вашиот однос?
Многу прашања поставив – а ниедно не одговорив. Можеби може некој од вас? Повелете!
No comments:
Post a Comment