Синот

Да можам да ја затворам

твојата душа со катанец

таа душа стаклена

та да ја довардам од неволји

од сите земски непогоди.

Ех, да можам да ги додржам

твоите солзи скапоцени

на сиот свет најтешки

за да ги спасам од тонење

тие лаѓи книжни, малечки.

Дали можам да ја прегрнам

сета твоја добрина,

од мене зрак да не излезе, 

ни еден ден да не порасне,

за да си везден со мене, 

за да си навек до мене.